| تبليغات | X |
|
در قلمرو خدایان غرق درياييم و خوش خوش دست و پايي مي زنيم×××ذوق اگر داري بيا در بحر بي پايان ما
| ||
|
هر که عاشق دیدیش معشوق دان/ کو به نسبت هست هم
این و هم آن عشق معشوقان نهان است و ستیر/ عشق عاشق با دو صد طبل و نفیر عشق معشوقان خوش و فربه کند/ عشق عاشق لاغر و تن زه کند عشق معشوقان دو رخ افروخته/ عشق عاشق جان و تن را سوخته ... تشنگان گر آب جویند در جهان / آب هم جوید به عالم تشنگان [ چهارشنبه 27 اردیبهشت1391 ] [ 10:19 ] [ زئوس ]
ما به عنوان انسان،باید کوشش برای کامل شدن را،رها سازیم و به جای آن بر آگاهی
خود بیافزائیم،تا پدیدهء وجود خود را بشناسیم.تنها از این طریق به کمال خواهیم
رسید،تنها راه رسیدن به این آگاهی،از طریق عشق ممکن خواهد بود. هر چیزی که نتوانیم
به آن عشق بورزم،از دایر وجود من بیرون است و من نیز خارج از آن هستم. واگنر [ دوشنبه 25 اردیبهشت1391 ] [ 21:17 ] [ زئوس ]
برای یک روز هم که شده نقشت را متفاوت بازی کن . خسته نمی شوی از هر روز یک نقش را بازی کردن!؟ [ پنجشنبه 7 اردیبهشت1391 ] [ 17:47 ] [ زئوس ]
[ سه شنبه 22 فروردین1391 ] [ 23:32 ] [ زئوس ]
می دانم. می دانم که دیگر هرگز به چیزی یا کسی بر نخواهم خورد که انفعالی را در من برانگیزد. می دانی ،بنای دوست داشتن کسی را گذاشتن ،کار بزرگی است .باید نیرو ، کنجکاوی،نابینایی داشت...حتی لحظه ای هست ،درست در آغاز ،که باید از روی مغاکی پرید: اگر کسی بهش فکر کند ، این کار را نخواهد کرد. می دانم که من دیگر هیچوقت نخواهم پرید . تهوع / سارتر
[ جمعه 18 فروردین1391 ] [ 17:37 ] [ زئوس ]
لبخند می زد . من ابتدا خاطره چشمهایش را فراموش کردم ،بعد خاطره اندام بلندش را . لبخندش را تا هنگامی که توانستم به یاد داشتم و سپس ،سه سال قبل آن را نیز فراموش کردم. کمی پیش ، ناگهان ، همین که داشتم نامه را از دست خانم می گرفتم ، آن لبخند بازگشت ؛ تصور کردم آنی را می بینم که لبخند می زد . می خوهم باز آن را بیاد آورم : احتیاج دارم تمام لطافتی را که آنی به ام الهام می کند احساس کنم؛ این لطافت آنجا هست ، خیلی نزدیک است ،فقط می خواهد که زاییده شود . ولی لبخند برنمی گردد. تمام شد. تو خالی و خشک می مانم. تهوع / سارتر [ جمعه 11 فروردین1391 ] [ 14:1 ] [ زئوس ]
تا وقتی تو نباشی سال من نو نمی شود.
[ دوشنبه 29 اسفند1390 ] [ 21:18 ] [ زئوس ]
پ.ن :26 اسفند گرامی باد.
[ جمعه 26 اسفند1390 ] [ 8:16 ] [ زئوس ]
او چنان زخم مرا به سخره می گیرد که گویی خود هرگز زخم را تجربه نکرده است.
(رومئو)
[ پنجشنبه 25 اسفند1390 ] [ 18:11 ] [ زئوس ]
نه مرادم، نه مریدم نه پیامم، نه کلامم نه سلامم، نه علیکم نه سپیدم، نه سیاهم مولانا [ سه شنبه 2 اسفند1390 ] [ 10:49 ] [ زئوس ]
|
درباره وبلاگ  من , زئوس خدای خدایان , همچنان مغرور و آرام بر فراز قله المپ ایستاده ام و همه الهه ها و خدایان را به مشق کردن درس دوست داشتن فرا می خوانم... | |
| [ طراحی : ایران اسکین ] [ Weblog Themes By : iran skin ] | ||